Volkan Konak – Ayşem Destanı 2

Yemek koydi ustine bakir tenceresine
Gel Ayşem konişalum mutfak penceresine
Ayşem çık konişalum mutfak penceresine
Geyduği entarenun önleri açuk yaka
Çok yakti canlarumi camlardan baka baka

Gel ayşem konişalum biz lisan olduk lisan
Daha kavuşamazuk dağlari kavuştursak
Ayşem siğirlarun başkasina karıştı
Durmayı siğirlar onsuz Ayşieme alıştı
Bekar kızı olanın ağlayi analari
Ayşem gelur yayladan sallanuyi belleri

Sabah rüzgari vursun Ayşem saçlaruna
Köpek içine etsun sensuz dünya malina
Tamah etmem Ayşem sennsuz dunya malina
Yükledum atlarumi endum terazilara
kurban olayim Ayşem yazduğun yazilara
Zenginlerun evunde vardur yüzme havuzu
Ayşem bulamayı bir lokma ince tuzu
Öyle güzel saklardi kibritini tuzunu
Ah Ayşem gördün aynalarda yüzünü

oy sevduğum oooooy

Ah radiyo radiyo nasıl konuşiyisun
Kar yağdi yaylalara ufağım uşiyisun
Kaydi düştü Ayşemin başumdaki çemberi
Uğraştı kapatmaya kalkmadi onun eli
Aklaşan saçlarina baktum konulmuş kına
Korka koka bakardi Ayşem etrafına
Atun beni ateşe cayır cayır yanayım
Bu kadar acılara ben nasıl dayanayım
Koyun beni mezara Ayşemle uyuyayım

Ayşem,
Sen benim esirliğimsin
Sen benim hürriyetimsin
Sen çıplak yaz günü yanan etimsin
Sen memleketimsin Ayşem
Sen ela gözlerinde yeşil hareler
Sen büyük güzel ve muzaffer
ulaşıldıkça ulaşılmaz olan hasretimsin
Hoş geldin kadınım hoş geldin
Yorulmuşsundur
Nasıl etsem de yıkasam ayacıklarını
Ne gül suyum ne gümüş leğenim var
Susamışsındır
Buzlu şerbetim yok ki ikram edeyim
Acıkmışsındır
Sana beyaz keten örtülü sofralar kuramam
Memleket gibi yoksul ve esirdir odam
Hoş geldin kadınım hoş geldin
Odama ayak bastın
Kırk yıllık beton çayır çimen şimdi
Güldün
Güller açıldı penceremin demirlerinde
Ağladın
Avuçlarıma döküldü inciler
Hürriyet kadar zengin ve aydınlık doldu odam
Hoş geldin kadınım
Hoş geldin
Kadınım, kadınım, kadınım, kadınım, kadınım, kadınım
,kadınım

Atun beni ateşe
Cayir cayir yanayım.
Koyun mezara ayşemle uyuyayim

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here