Volkan Konak – Karıma Mektup

Birtanem son mektubunda başım sızlıyor
Yüreğim sersem diyorsun
Seni asarlarsa seni kaybedersem diyorsun yaşayamam
Yaşarsın karıcığım yaşarsın
Kara bir duman gibi dağılır hatıram rüzgarda
Yaşarsın kalbimin kızıl saçlı bacısı
En fazla bir yıl sürer yirminci asırlılarda ölüm acısı…
Ölüm bir ipte sallanan bir ölü
E bu ölüme bir türlü razı olmuyor gönlüm
Fakat emin ol ki sevgili
Zavallı birinin tüylü siyah bir örümceğe benziyen eli
Geçirecekse eğer ipi boğazıma,
Mavi gözlerimde korkuyu görmek için boşuna bakacaklar Nazım’a
Ben alacakaranlığında son sabahımın
İşitilmemiş bir türküyü duyacak
Dostlarımı ve seni göreceğim gülüm!
Ve yalnız yarım kalmış bir aşkın acısını toprağa götürecek
Karım benim iyi yürekli altın renkli gözleri baldan tatlı arım benim..
Ne diye yazdım sana istendiğini idamımın.
Daha dava ilk adımında ve bir şalgam gibi koparmıyolar kellesini adamın.
Haydi bunlara boş ver,
bunlar uzak ihtimal
Paran varsa bana bir fanila bir don al.
Tuttu yine bacağımın siyatik ağrısı
Ve unutma ki daima iyi şeyler düşünmeli mapusun karısı…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.