Kâinatın Nuru Efendimiz Aleyhisselam miraca çıkarak insanoğluna değerli bir hazine ve ezeli ve ebedi bir aydınlık getirmiştir.
O Nebiler Serveri Efendimiz Aleyhisselam; getirdiği bu aydınlık ile insana şu Kâinat’ın güzelliklerini göstermiş, böylece Kâinat’ı ve bütün şuur sahibi varlıkları sevinçlere sevk etmiş ve mutlu etmiştir.
İnsan aciz, fakir, sınırsız ihtiyaç sahibi bir varlık olduğu halde, Her Şeyin Sahibi Ezeli ve Ebedi bir Sultan tarafından muhatap alınmış ve cennetine namzet bir varlık yapılmıştır. Bu da Bediüzzaman’ın ifadesiyle; ‘’İnsan olan bütün insanlara, nihayetsiz bir sürur, hadsiz bir şevk vermiştir.’’ (Sözler,31.söz,4.esas.1. Meyve)
Miraç hadisesiyle kendisini ebedi bir yokluğa mahkûm zanneden insanlığa, cennet gibi ebedi bir mutluluk kapısı açılarak müjdelerin en güzeli verilmiştir. Bediüzzaman bu müjdenin derecesini şöyle ifade eder:
‘’Bir adama, idam edileceği anda, onun afvıyla kurb-u şahanede bir saray verilse, ne kadar sürura sebebdir. Bütün cin ve ins adedince böyle sürurları topla, sonra bu müjdeye kıymet ver.’’ (Sözler,31.söz,4.esas.3. Meyve)
‘’İnsan kâinatın kıymetdar bir meyvesi ve Sâni’-i Kâinat’ın (Kainatın sanatkarı) nazdar sevgilisi olduğu, Mi’rac ile anlaşılmış.’’ (Sözler,31.söz,4.esas.5. Meyve)
Efendimiz Aleyhisselam, Miraç’tan insanlar için işte böyle bir müjdeyle dönmüştür. Kâinat’ın Müjdecisi Efendimizin insanlığa getirdiği bu müjdeyle insan, yaratılmışların en üst seviyesine çıkmıştır. Bu ise insan için sonsuz bir onur ve mutluluktur. (daha&helliip;)