Blog

Trabzon’un düşman işgalinden kurtuluşunun 92. yıldönümüydü. Resmi ve gayri resmi kutlama etkinlikleri yapıldı, yapılıyor. İstanbul’da sayısını sanırım kimsenin tam olarak bilemediği sivil toplum örgütlerimiz bir araya gelip muhteşem bir kutlama etkinliği düzenlemeyi beceremiyorsa da yine de sağda solda münferit kutlamalar, etkinlikler devam ediyor.

Biz sivil toplum örgütlerimizi bu konu üzerinden eleştirmeyi şimdilik bir yana bırakıp, meselenin başka ve daha önemli bir yönüne işaret etmek istiyoruz. 3 yıl önce yine bu konu hakkında yazdığımız bir yazıya göz attığımızda ilginç noktalar gözümüze çarptı. “Söz uçar yazı kalır” sözü boşuna söylenmemiş.

O günlerde Rusya’nın Trabzon konsolosu Oleg Loginov Günebakış’ı ziyaret edip çok önemli şeyler söylemiş. Özetle, bölgede düzenlenen kurtuluş günü etkinliklerinde özellikle Ruslara karşı son derece rahatsız edici konuşmalar yapıldığını, bu kutlamaların Atatürk ve İnönü dönemlerinde değil de Türkiye’nin NATO’ya üye olmak istediği 1948 yılında başlamasının anlamlı olduğunu, bölge insanının Ruslara karşı özel bir soğukluk ve ilgisizlik duyduğunu, Rus turistlerin çok yakın olduğu halde bu bölgeye fazla ilgi göstermediğini, halbuki iki komşu ülkenin özellikle kültürel ve sanatsal faaliyetler kanalıyla daha sıkı ve samimi ilişkiler geliştirmesi gerektiğini vurgulamış ve devam etmiş: (daha&helliip;)